برای صلح ، برای انسان و برای زندگی

صدای ناقوس جنگ از فرسنگها بگوش میرسد

میدانم همه برای هیچ هست

بر فرض ارضش را گرفتی،قلبش را چطور تسخیر خواهی نمود

چگونه کشتار زنان و کودکان بیگناه را پاسخ خواهی داد.تنها سکوت خواهی نمود میدانم...

کاش میشد تمام اسلحه ها را از سربازان گرفت و گل سرخی جایگزینشان کرد ...
کاش میشد تمام فشنگها را از آنها گرفت و قلمهایی سبز بهشان داد ...

از اسلحه بیزارم.فقط نامش را درست می نویسم.از گرمای اسلحه پس از کشتن یک انسان بیزارم.و حالم را خراب میکند.ایکاش گرمایش را به جان بخشیدن عشق دو عاشق می بخشید که عشق زیباترین هدیه خدا در زمین است...

بیایید به مانند ماندلا ، مادر ترزا و دیگر انسانهایی که سفیر صلح در زمین بودند برای صلح و انسانهای این جهان حتی شده کار کوچکی انجام دهیم..

روز جهانی صلح بر انسانهای راستین مبارک باد.

پی نوشت:

مطلبی رو که بصورت بولد نشون داده شده توسط دوست خوبمون سوسن گفته شد و بخاطره اینکه زیبا بود در متن پست گذاشتم.

مینویسم برای زندگی...